آردوینو arduino, آموزش, رفرنس

PROGMEM در آردوینو

PROGMEM در آردوینو

PROGMEM در آردوینو داده‌ها را به‌جای SRAM، در حافظه‌ی (برنامه) flash ذخیره می‌کند. برای توضیحات بیشتر راجع به انواع حافظه‌های موجود در برد آردوینو به اینجا مراجعه کنید.

کلمه‌ی کلیدی PROGMEM یک توصیف‌کننده‌ی متغیر است و باید فقط با نوع‌داده‌هایی که در pgmspace تعریف شده‌اند استفاده شود. PROGMEM به کامپایلر می‌گوید: “این داده را در حافظه‌ی فلش قرار بده.” (به‌جای قرار دادن در SRAM که معمولاً داده‌ها به این حافظه می‌روند.)

PROGMEM بخشی از کتاب‌خانه‌ی pgmspace.h است که فقط در معماری AVR قابل‌دسترس است. پس اول باید این کتاب‌خانه را به بالای کد اضافه (include) کنید؛ مثل کد زیر:

سینتکس (نحو)

  • dataType: هر نوع از انواع متغیر
  • variableName: نامی برای آرایه‌ای از داده‌هایتان

توجه کنید که از آن‌جایی که PROGMEM یک توصیف‌کننده‌ی متغیر است، قانون واضحی که کجا باید قرار بگیرد وجود ندارد؛ پس کامپایلر آردوینو همه‌ی تعاریف زیر (که مترادف و مشابه هم هستند) را می‌پذیرد. اما تجربه نشان داده است که PROGMEM در ورژن‌های متفاوت آردوینو (مربوط به ورژن GCC)، ممکن است در جایی کار کند و در جایی دیگر نه. مثال “string table” (جدول رشته) زیر برای کار با آردوینو 13 تست شده است. در ورژن‌های قدیمی‌ترِ IDE، اگر PROGMEM بعد از نام متغیر بیاید، ممکن است بهتر کار کنند.

درست است که از PROGMEM می‌توان برای یک متغیر هم استفاده کرد، اما فقط هنگامی ارزش دارد که شما بلاک بزرگ‌تری از داده را دارید و نیاز به ذخیره‌ی آن دارید که معمولاً آرایه ساده‌ترین روش ذخیره است. (یا یک ساختمان داده‌ی دیگر C که فراتر از بحث ماست.)

استفاده از PROGMEM هم رویه‌ای دو مرحله‌ای است. بعد از گذاشتن داده در حافظه‌ی فلش، برای خواندن داده از حافظه‌ی برنامه و قرار دادن در SRAM، نیاز به متد (فانکشن‌هایی) خاص است که آن‌ها هم در کتاب‌خانه‌ی pgmspace.h تعریف شده‌اند تا بتوانیم با آن کارهای مفید انجام دهیم.

مثال

قطعه کد زیر، نحوه‌ی خواندن و نوشتن char (بایت) و ints (دو بایت) به PROGMEM را نشان می‌دهد:

آرایه‌ای از رشته‌ها

هنگامی‌که مشغول کار کردن با حجم زیادی از متن هستید (مثل پروژه‌هایی با نمایشگر LCD) معمولاً راحت‌تر است که آرایه‌ای از رشته‌ها را ایجاد کنید. از آن‌جایی که رشته‌ها خود آرایه هستند، این کار مثالی از رشته‌های دو بعدی است.

این‌ها احتمالاً‌ ساختارهای بزرگی هستند پس معمولاً قرار دادنشان در حافظه‌ی برنامه (program memory) مطلوب است. کد زیر این ایده را نشان می‌دهد:

 

نکته

توجه کنید که برای کار با PROGMEM، متغیرها یا باید به‌صورت global و یا با کلمه‌ی کلیدی static تعریف شده باشند.

کد زیر کار نخواهد کرد هنگامی‌که درون یک تابع تعریف شده باشد:

کد زیر کار خواهد کرد حتی اگر درون یک تابع و به‌صورت local تعریف شده باشد:

ماکروی ()F

هنگامی‌که دستوری شبیه به دستور زیر استفاده می‌‌شود:

رشته‌ای که قرار است چاپ شود معمولاً در RAM ذخیره می‌شود. اگر کد شما چیزهای زیادی را روی مانیتور سریال چاپ می‌کند، شما RAM را پر خواهید کرد. اگر فضای خالی در حافظه‌ی FLASH  دارید، می‌توانید به‌راحتی و با کد زیر مشخص کنید که رشته باید در حافظه‌ی فلش ذخیره شود:

 

 

منبع



انتشار مطالب با ذکر نام و آدرس وب سایت سیسوگ، بلامانع است.

شما نیز میتوانید یکی از نویسندگان سیسوگ باشید.  همکاری با سیسوگ

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *