آردوینو arduino, آموزش, رفرنس

تعریف متغیر در آردوینو

تعریف متغیر در آردوینو

متغیر

متغیر یک روش نام دهی و ذخیره‌ی مقدار برای استفاده در آینده، توسط برنامه است؛ به‌عنوان‌مثال، داده‌ای از یک سنسور یا مقداری واسطه‌ای که در یک محاسبه استفاده می‌شود.

تعریف متغیرها

متغیرها باید پیش از استفاده، تعریف (اعلان) شوند. تعریف یک متغیر یعنی تعریف نوع آن و (اختیاری) تنظیم مقدار اولیه برای آن (مقداردهی اولیه به متغیر). نیازی به مقداردهی اولیه به متغیرها هنگام تعریف نیست اما این‌ کار معمولاً مفید است.

برنامه‌نویس‌ها باید به اندازه‌ی اعدادی که می‌خواهند در نوع‌داده‌ی مدنظرشان ذخیره کنند، توجه کنند. هنگامی‌که مقدار ذخیره‌شده در متغیرها از فضایی که برای ذخیره کردن به ‌آن‌ها داده‌شده بیشتر باشد، متغیر خواهد چرخید. برای مثال به قسمت چرخیدن (رول اُوِر) متغیرها در همین صفحه مراجعه کنید.

حوزه‌ی دید متغیر

یکی دیگر از انتخاب‌هایی که برنامه‌نویس با آن‌ها مواجه می‌شود این است که کجا متغیر را تعریف (اعلان) کند . مکان مشخصی که متغیر تعریف‌شده، روی این‌که توابعِ مختلفِ برنامه چگونه آن را می‌بیند، اثر می‌گذارد. به این تأثیر، حوزه‌ی دید متغیر گویند.

مقداردهی اولیه به متغیرها

هنگام تعریف، متغیرها (با دادن یک مقدار آغازین) می‌توانند مقداردهی اولیه شوند؛ این کار اختیاری است. یک تمرین خوب برنامه‌نویسی قبل از دسترسی به داده برای اهداف دیگر، این است که چک کنیم (یا حتی چندباره چک کنیم) که آیا متغیر، داده‌ی معتبر دارد یا نه.

مثال:

 

رول اُوِر (roll over) متغیرها

وقتی‌که متغیرها از مقدار حداکثری (ماکسیمم) خود عبور می‌کنند، به مقدار حداقلی (مینیمم) خود برمی‌گردند. مثلا متغیری را در نظر بگیرید که از 0 تا عدد 99 را می‌تواند ذخیره کند. اگر متغیر عدد 99 را داشته باشد و سپس به‌علاوه 1 شود، مقدار متغیر به 0 بازخواهد گشت. این رفتار در هر دو جهت رخ می‌دهد و به آن رول اُوِر، چرخیدن یا غلتیدن می‌گویند.

 

استفاده از متغیرها

بعد از این‌که متغیر تعریف شد، می‌توان از آن استفاده کرد. برای این کار مقدار را با استفاده از علامت انتساب (تک مساوی)، به متغیر نسبت می‌دهیم. علامت انتساب به برنامه می‌گوید که هر چیزی که در سمت راست علامت مساوی است را در متغیر سمت چپ، قرار بده.

 

مثال

بعد از این‌که متغیر تنظیم شد (به آن مقدار داده شد)، می‌توانید مقدار آن را با شرط‌های مختلف چک کنید. هم‌چنین می‌توانید از مقدار آن به‌صورت مستقیم استفاده کنید.

برای مثال، کد زیر چک می‌کند که آیا متغیر inputVariable2 کمتر از 100 هست یا نه. سپس طبق inputVariable2، یک تاخیر ایجاد می‌کند که حداقل 100 است.

مثال بالا هر سه عملیات مفید با متغیرها را نشان می‌دهد: متغیر را چک می‌کند (  ( inputVariable2 < 100 )  ) و اگر حاصل شرط true باشد، به متغیر مقدار می‌دهد (‌ inputVariable2 = 100 ) و مقدار متغیر را به‌عنوان پارامتر ورودی به تابع ()delay می‌دهد (‌ (delay(inputVariable2 ).

نکته سلیقه‌ای:  بهتر است که به متغیرهایتان نام‌های واضح و معنی‌دار بدهید. با این روش کد شما خوانایی بیشتری خواهد داشت. نام‌های متغیری مثل tiltSensor و یا pushButton به شما و یا اشخاص دیگر (که کد شما را خواهند خواند) در فهم این‌که متغیر حاوی چه چیزی است، کمک می‌کند. برعکس، نام‌هایی مانند var و یا value کد شما را ناخوانا خواهند کرد.

قوانین نام‌گذاری متغیر

نام متغیر با یک عدد آغاز نشود.

نام متغیر از keyword ها‌ی (کلمات ذخیره‌شده‌ی) آردوینو نباشد.

انواع داده در آردوینو

— void

— boolean

— char

— unsigned char

— byte

— int

— unsigned int

— word

— long

— unsigned long

— short

— float

— double

— string – char array

— array

منبع



انتشار مطالب با ذکر نام و آدرس وب سایت سیسوگ، بلامانع است.

شما نیز میتوانید یکی از نویسندگان سیسوگ باشید.  همکاری با سیسوگ

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *